Yine can sıkıntısı ile geçen bir gün, bir türlü alınamayan kararlar, sürekli belirsizlik, zamanın tükenmesi … Yemek yerken bunları düşünüyordum, bir taraftan da günlük haberleri kurcalıyordum ki birdenbire çatt diye bir ses ve bilgisayarım kapanıverdi. Bizim evde bu sesin manası evde elektrikli bir aletin bozulduğu ve peder beyin tamir için ana sigortaya müdahale etmesidir :) Evimizin elektrik şeması babam tarafından değme örümcek ağlarına taş çıkaracak şekilde yapıldığından bir şekilde banyonun elektriği kesildiğinde benim odamın elektriği de kesilebilir (hatta bu şema yaşamımızla benzer şekilde değişiyor, eskiden başka odalarla bağlantılı olduğumu gayet iyi hatırlıyorum)

Bu sefer bozulan yine ve yine çamaşır makinesiydi, en son tamirinden fazla bir zaman da geçmemişti aslında. Her neyse, annem topu babama attı, benim de yapacak başka işim yok zaten daral gelmiş düşünmekten ben de gittim. Söktük makinayı bir güzel, ben vidaları bir yere toparladım çünkü vidaların kendi kendilerine kaybolmak gibi enteresan bir özelliği vardır, fellik fellik ne olmuş olabilir diye aranmaya başladık, ben yanık kokusu var mı diye sordum, peder bey yok dedi ama elektrik kablolarını incelerken sorunu da bulduk, arkadaki devasa kondansatöre giden kablolardan biri yanmış, bunu söktük, yeni klips takıp monte ettik, şansımız varmış ki tek sorun buymuş :) Gerçi oralarda olmasam sanırım bir güzel tekrar sökeceklerdi çünkü makinanın çalışmasını kapağı açıkken denemeye kalkıp çalışmıyor sandılar :) Son olarak çoğu montajda olduğu gibi vida arttı, o kadar da kurcaladım ama nereden çıktığını bulamadım, sanırım bu da kaybolmaları kadar doğal kabul edilmeli ..

Kıssadan hisse, aslında bu işler yani bir şeyleri söküp tekrar birleştirmek (ve tabi mümkünse bunu bitirdiğinde elindeki aletin çalışıyor olması) oldukça zevkli, sanırım bunu daha fazla yapmalıyım ^^

Bir Yanıt“Durduk yere çamaşır makinesi tamiri” için

  1. Gizem Diyor ki:

    Bazı iyi huylu vidalarında yoktan var olma özelliği var demek diğer kötü huylu ‘kendiliğinden’ kaybolanlara nazaran :D Bizim evde de genelde tabak çanaklar kendiliğinden yere düşer, kırılırlar. Hep düşünmüşümdür: “Sürekli yağlı, şireli, soslu yemeklere bulanıp bulaşık makinelerine gire çıka solmak, zavallıların bi süre sonra kaldıramayacağı bir yük olsa gerek…”
    Not: Fuff! Yorum yazmakman yoruldum. Kimbilir günlük blah blah blah’larım kaç satır sürer!


Yorum yapın